De bourgondsiche bruiloft van Tommy en Mylou

Er zijn locaties die je huurt, en er zijn plekken die je met je eigen handen uit de grond stampt. Voor deze twee ondernemers was het meer dan logisch om thuis te trouwen. De tuin en de werkplaats waren voor de gelegenheid omgetoverd tot een warme ceremonie- en feestplek, en met een chef als bruidegom konden de culinaire hoogstandjes natuurlijk niet ontbreken. De ceremonie zelf werd begeleid door de live muziek van Lace Sonic. Als trouwambtenaar ben ik een groot voorstander van live muziek op een bruiloft, omdat het net dat extra beetje warmer maakt. Een droomdecor voor een persoonlijke ceremonie.

Tijdens de ceremonie stonden we stil bij de jeugdige verhalen die dit stel gevormd hebben. Zoals hoe Tommy samen met zijn broer al op jonge leeftijd het ondernemen in de vingers kreeg. Al leverde hun eierbusiness niet altijd blije klanten op, aangezien de eieren soms ongezien werden verwisseld met aardappels. Dat ondernemerschap heeft hem nooit meer losgelaten; hij was zijn ouders dan ook dankbaar toen zij de schuur voor hem tot productiekeuken ombouwden. En bij Mylou werden verhalen aangehaald van de momenten waar zij zowel op de manege als op de stoere crossbaan te vinden. Maar vooral hebben we gekeken naar de warme familieband. En dat blijkt wel, wat ze woont nog altijd om de hoek van vrijwel ieder gezinslid.

Er werd gesproken over de anekdotes die zij met hun getuigen hadden beleefd. Zoals de innige band die Mylou met haar zussen heeft, die zich uit in een gezamenlijke tatoeage én in de vele momenten dat ze te pas en te onpas bij elkaar binnenvallen. Tommy koos naast zijn broer voor de maten die hij "er gratis bij kreeg": vrienden die hij sinds hij er als driejarig menneke het erf op reed nooit meer uit het oog verloor.

En uiteraard stonden we uitgebreid stil bij hoe deze nuchtere Brabantse en haar bourgondische kok samenkwamen. Hun eerste date eindigde ermee dat ze als laatste gasten vriendelijk werden verzocht het etablissement te verlaten. Daarna volgde op de parkeerplaats de grote vraag: hoe beleef je die eerste kus? Zeker als zij volgens hem "wel een klein vrouwke" was. Tommy loste dat geheel op eigen wijze op, door haar simpelweg op te tillen.

Van daaruit haalden we de anekdotes aan die lieten zien hoe zij samen echt één werden. Het snelle samenwonen en het lef om alles te slopen en zelf een droomhuis te bouwen. Bijna tweeënhalf jaar leefden ze in een bouwkeet en leerden zij omgaan met Tommy's gewoonte om élke deur achter zich op slot te draaien. En tussen de bouwstenen en gesloten deuren vormden zij hun gezin. Zo overwonnen zij alle obstakels en werd de stap naar de bruiloft een logische. Inmiddels is de bouwkeet ingeruild voor dat huis, met een immense tafel als kloppend hart, en zijn ze als gezin helemaal compleet. Zó compleet, dat ik als trouwambtenaar ook hun kinderen een eigen aandeel in de ceremonie kon geven: met hun eigen kinderakte werd het huwelijk óók een beetje het hunne.

Mylou en Tommy hebben de samenwerking met mij als trouwambtenaar als volgt ervaren:

"Sven heeft onze ceremonie echt bijzonder gemaakt. Door verhalen te verzamelen bij familie en vrienden en die te combineren met onze eigen verhalen werd het een heel persoonlijke ceremonie. Het was een prachtig moment, met een mooie balans tussen persoonlijke momenten en humor. We kijken met een fijn gevoel terug op dit waardevolle moment.- Mylou en Tommy"

Als trouwambtenaar mag ik op veel mooie plekken staan, maar zelden zo letterlijk in het hart van iemands leven als hier: tussen de muren die Mylou en Tommy eigenhandig optrokken, aan de rand van die immense tafel waar hun gezin nu samenkomt. Ik gun ze een leven vol bourgondische avonden, goede wijn, veilig achter slot en grendel en deuren die voor elkaar altijd wagenwijd blijven openstaan.